Wat hebben we de afgelopen dagen veel kunnen doen. Echt zo gaaf!!! (lees ook maar mee op http://teamindia.waarbenjij.nu
Wat echt heel tof is, is het contact wat we met de straatkinderen hier in het winkelcentrum hebben. Heel spontaan en leuk. Uiteindelijk hebben we via ons contactpersoon hier het huis gevonden waar deze kinderen elke week van maandag t/m vrijdag naar toe kunnen. Afgelopen 2 weken zijn we er met een aantal van ons team heen gegaan om een kinderprogramma te doen (liedjes zingen, verhaal, clowning, spelletjes). Hierdoor kunnen we weer net iets meer doen dan alleen het contact op straat. Het is erg mooi om te zien hoe toegewijd de medewerkers van dat huis zijn.
Op een middag dat we niets hadden gepland zijn we gaan bidden en hebben God gevraagd wat we konden doen. Hieruit is het idee ontstaan om met het avondeten de straatkinderen te trakteren op pizza. Toen we daar waren was het een groot succes. Iemand uit het team heeft met een aantal jongens, die stonden toe te kijken, gepraat en kon het hele evangelie uitleggen. Zo gaaf hoe God hierdoor openingen geeft.
Morgen (woensdag) gaan we de Taj Mahal bezoeken. Dit is een dagtrip, te vergelijken met een dagje Parijs. Dus moeten we vroeg vertrekken 5.00 am!
Het heeft gisteren voor het eerst geregend sinds we hier in India zijn. Verfder is het nu lekker zomers.
De computer waar ik nu achter zit werkt niet echt mee. Soms doet het toetsenbord het niet, dus dat is erg frustrerend. That’s India!! :)
Donderdag op vrijdag nacht vertrekken we per trein naar Guwahati (in noord-oosten). Daar komen we, hopelijk zonder vertraging, op zaterdagmorgen aan. Dan reizen we nog ong. 3-4 uur door naar Shillong waar we 2 weken zullen zijn. De tijd gaat nu erg snel en voor ik het weet zal ik weer terug in NL zijn. Daar wil ik nog even niet aan denken. Ik heb het nog te goed naar mijn zin hier.
Hieronder een foto waar ik met kinderen een bordspel aan het doen ben. Het is een typisch Indisch spel, wat overal door kinderen word gespeeld. Ik zit hier in de preschool van Jasola (=een sloppenwijk).
Ps: Rafique zijn moeder is vorige week geopereerd aan haar teen. Deze is geamputeerd. Ze mag nu uit het ziekenhuis en Rafique is druk bezig om te regelen dat er iemand bij haar thuis kan wonen om haar te helpen. Helaas hebben ze in India niet zoiets als thuiszorg. Het komt allemaal neer bij de familie.
Reageer »