GA en BRENG:

Delhi

nu ik hier 2 weken ben kan ik zeggen dat ik me nu hier ook al aardig thuis voel. Al was het de eerste week best wennen en had ik moeite met het afscheidnemen van Calcutta, nu kan ik zeggen dat  ik volop geniet van alles wat we hier kunnen doen in Delhi. Ik heb zeg maar, m’n plekje hier gevonden ;) Het weer is ook warmer en dat vind ik zeker niet erg! Ik denk dat het nu overdag zeker richting 25 graden is. Dus dat is een prima temperatuurtje.

Nou, wat doe ik nu  zoal. Het team waar we mee samenwerken hebben verschillende dingen: 2 kleuterscholen, voedingsprogramma, spreekuur waar de mensen heen kunnen als ze ziek zijn oid. (medical clinic), bijbelstudies, home visiting. Genoeg dus waar we als team aan mee kunnen werken. Zelf spreekt mij het medische erg aan en het is leuk om te zien hoe ze dat doen. Heel basic, maar echt super belangrijk in de sloppenwijk. Het is een manier ook vertrouwen te winnen bij de mensen daar en contacten te leggen. Ik heb een middag meegedraaid in de medical clinic. Nou dat is een kleine ruimte en hier komen vooral vrouwen met hun kinderen. Het grootste probleem is diarree, of moeheid. hoofdpijn. Maar ook komen vrouwen als ze zwanger zijn voor een maandelijkse check-up. Erg leuk om het te zien. Zelf begin ik dan te dromen en ik merk echt dat zoiets mijn hart heeft. Ik zie mezelf dan al ergens als verpleegkundige werken, zoiets opstarten. Tja wie weet???!!!

Pastoral visit

Bernd-Jan en Mirjam zijn hier dus een week geweest. Dat was echt zo’n zegen voor het team, voor mijzelf. Ze hebben met iedereen gesprekken gehad en hierdoor zijn we als team weer dichter bij elkaar gekomen. Zij hebben in een teammeeting ook ons goede input gegeven, door hun frisse kijk op ons team kunnen we de komende helft van outreach er lekker voor gaan. Ze waren heel positief over ons als team en ook over Stefan en mij als leiders. Heel erg bemoedigend!!! God heeft Stefan en mij voor deze outreach bij elkaar gezet en we vullen elkaar goed aan. Voor mij was het goed om dat ook even van Mirjam en Bern-Jan te horen.

De cultuur

India is echt een zeer boeiend land, met heel veel diversiteit. En als je er midden in staat is het een hele ervaring. Zo wilden we afgelopen dinsdag gezellig met ons team naar een park om te relaxen. Een leuk idee. Toen we daar dus aankwamen, gingen de jongens lekker voetballen en wij meiden speelden ‘uno’. Op een gegeven moment stonden er allemaal Indische mannen om ons meiden heen. We zaten letterlijk opgesloten in een cirkel van mannen die ons aanstaarden. Dat aanstaren is typisch Indisch, dat doen ze gewoon en dat is verder ‘normaal’. Alleen vonden wij het op den duur niet meer zo leuk, en dan is het interressant hoe iedereen er verschillend op reageert. De een gaat foto’s maken, iemand anders probeert ze weg te jagen, weer iemand gaat tellen hoeveel mannen er om ons heen staan (ong. 200!), weer iemand ziet de mogelijkheid om te evangeliseren en gaat een liedje zingen. Nou, wat doe je dan als leider. Ik zag en hoorde dit allemaal en wist dus even niet wat nu goed was om te doen. Uiteindelijk zijn we weg gegaan, wat het beste was. Toen we wegliepen liep die hele stoet Indiers achter ons aan. Achteraf hebben we deze situatie met het team besproken en het was voor mij echt een ‘gouden’ leermoment. Dus rustig naar het park zit er voor ons als buitenlanders niet in :)

Het vervoer hier is ook erg leuk. Alles rijdt/loopt over dezelfde weg. En de weg oversteken is al een survival op zich. Maar het went.

We beleven hier echt van alles en de tijd gaat hier in Delhi ook weer snel. Komende week  volgen we het programma met het mercy ministerie team hier en de 2e week van februari gaan we op de 11e op weg naar Guwahati/Shillong. Dit wordt een treinreis van ong. 33 uur!

Voor leuke foto’s kijk dan op http://picasaweb.google.com/liselottevanbemmel