GA en BRENG:

sinds mijn vorige stukje is er alweer veel gebeurd. Ik zal het proberen wat kort te omschrijven.

Samen met Rafique ben ik een aantal keer bij zijn moeder geweest. Zij heeft een wondje aan haar grote teen (rechts) maar door gebrek aan hygiene en de juiste medicatie (ze is ook hart- en suikerpatient) is het wondje verergerd en heeft een ontsteking veroorzaakt in haar been. Toen we er als team voor het eerst kwamen heb ik gelijk medicatie gekocht en verbandmateriaal zodat we de wond konden verbinden en schoonmaken. Vanaf die tijd is Rafique bijna elke dag naar huis gegaan om de wond te verbinden en te zien hoe het gaat. Ik ben 3x met hem meegeweest. Alleen het verbeterde niet en afgelopen woensdag toen we voor de laatste keer gingen zag het er slecht uit. Na overleg met onze contactpersoon werd besloten dat Rafique’s moeder naar het ziekenhuis moet voor de juiste behandeling. Alleen zouden wij donderdag naar Delhi reizen. Omdat Rafique de enige is om voor zijn moeder te zorgen moest hij ervoor kiezen om achter te blijven en niet met ons als team mee te gaan naar Delhi. Dit is echt enorm teleurstellend, maar we kunnen zijn moeder ook niet zo achterlaten.

Het India team

Donderdagochten zeer vroeg (5.00u) ging onze wekker want om half 7 werden we door taxi’s opgehaald en naar het station gebracht. Rafique ging nog mee om ons weg te brengen. Toen we op het station kwamen kregen we te horen dat onze trein naar Delhi 13 uur vertraging had, wat betekent dat de trein pas rond 9 uur ’s avonds zou vertrekken. Daar stonden we dan met al onze bagage :( We zijn toen terug naar ons hostel gegaan en hebben daar gerelaxed. Rafique ging naar zijn moeder om te regelen dat ze zou worden opgenomen in het ziekenhuis. Uiteindelijk is zij per ambulance (dat scheelt tijd) naar een ziekenhuis gebracht. Hier verblijft ze nu en voor zover ik nu weet heeft ze een wonddrain bij de teen en word er verder gekeken of ze aan dat been nog geopereerd moet worden. De kosten voor deze ziekenhuis opnamen zullen behoorlijk oplopen omdat het genezingsproces langzaam gaat bij Diabetespatienten.

Rafique en zijn moeder

Geld heeft Rafique niet veel en als team helpen we waar we kunnen. Dus als jullie hieraan bij willen dragen zou dat echt super tof zijn!!! Denk hier over na en bid ervoor. Gebed is zeer belangrijk. Bid dat het genezingsproces voorspoedig zal verlopen. God kan wonderen doen! Hij voorziet al op verschillende manieren in het geld. Zo kreeg Rafique van een ander team wat ook in ons hostel verbleef zomaar ong. 60 euro.

Geld kun je overmaken naar: Ibota, Zwarteweg 10a, 8181 PD, te Heerde, ING 6206992 onder vermelding van Rafique Haque

Onze reis naar Delhi heeft uiteindelijk 25 uur vertraging opgelopen! Vrijdagmorgen 00.30 uur vertrok de trein pas en we zijn zaterdagmorgen om 8.00u aangekomen in Delhi. Omdat we dus de hele donderdag nog in Calcutta waren hebben we ’s avonds nog gezellig met z’n allen gegeten en daarna afscheid genomen van Rafique. Het is echt vreemd om hem achter te moeten laten en dat zorgde voor neerslachtigheid in het team. Ook voelden een paar zich nog steeds niet lekker (buikkrampen/misselijkheid) wat de sfeer niet bevorderd. Dus hebben we donderdagavond voor we vertrokken een tijd van gebed gehad wat erg goed was. Zelf zat ik emotioneel ook even aan mijn tax en had ik eigenlijk tijd alleen met God nodig, maar goed dat kon niet. In de trein heb ik die tijd wel een beetje kunnen nemen. Nu ben ik gewoon nog erg moe van de reis. Vandaag en morgen hebben we twee dagen om bij te komen en maandag gaan me samen werken met een mercy ministry team. We kunnen meedraaien in de projecten die zij doen (kleurterklas in sloppenwijken, medische kliniek, voedselprogramma’s, etc.). Genoeg te doen!

Hier in Delhi is het een stuk kouder dan in Calcutta. Dus ik moet wat truien gaan inkopen :) Maar van sneeuw is hier geen sprake. Leuk dat jullie een echte winter hebben. Vorig jaar toen ik rond deze tijd in Indonesie was hoorde ik ook allemaal berichten dat er in NL geschaatst werd. Jammer dat ik het steeds moet missen, maar wat ik hier meemaak zou ik voor geen goud willen missen. Het is niet altijd even makkelijk, maar wel bijzonder en ik geniet van alles om me heen. India is een zeer intrigerend land/cultuur.