Geplaatst door Petra | Outreach
Wat is India een bijzonder land. Ik zat net te denken, hoe ga ik straks vertellen over India, over outreach. Echt het is heel moeilijk om dat in woorden uit te drukken. We zitten nu in Guwahati en dat is een stad die wel wat weg heeft van Calcutta. Dus ik voelde me er gelijk wel thuis. Hier woont ook de zus van Stefan (Margriet). Zij werkt al jaren voor jmeo in India en is ondertussen ook getrouwd met een man uit India. Voor Stefan natuurlijk super om hen te ontmoeten. Hij was zelf ook nog nooit eerder in India geweest.
De eerste dagen hier, zaten we in een mission hostel. Heel eenvoudig, maar goed. Vanaf maandag zijn we naar een mooi hotel gegaan. Om echt te kunnen relaxen en we hebben dat als team ook wel verdiend. Stefan en ik hebben met alle studenten een gesprek gehad en nu voel ik dat het er echt op zit. Gisterenmiddag hebben we een leuke tijd gehad als team. We zijn naar een eilandje in een rivier hier geweest. Ze noemen het monkey Island omdat er aapjes zitten, erg logisch ;) Ook hebben we Rafique zijn verjaardag gevierd. Hij was namelijk jarig toen wij in Delhi waren. Lekker naar Coffee Day geweest. Tja we verwennen onszelf ook wel hoor!
Zondag en maandag was het holi day. Dit is een ‘feest’ waar alle mensen de straat op gaan en met verfpoeder naar elkaar gooien. Nou dan ben je ook echt niet veilig op straat. We wilden maandag gaan lunchen, maar alles was ook dicht en we kamen terug onder de verf. Toen moesten we nog verhuizen naar het hotel. Dus we kwamen daar aan en die mensen daar moesten erg om ons lachen. ’s Middags gingen we weer de straat op. Ik wilde niet, omdat we nog 2 gesprekken die middag ook hadden, maar Stefan drong er op aan dat we ook mee zouden gaan. Toen ik dus buiten kwam stonden Liselotte en Zita en de anderen met die verfpoeder klaar (ze hadden het stiekem gekocht) en werden we allemaal ingepoederd. Echt lachen. Zoiets zouden we in NLD tijdens bijv. koninginnedag ook eens moeten doen. Later zal ik wat foto’s op de website zetten, dan kunnen jullie het zien.
Gistermorgen ben ik een rondje gaan lopen buiten (alleen) en op straat raakte ik in gesprek met een man. Hij wilde weten waar ik vandaan kwam, enz. Uiteindelijk nodigde hij mij uit om zijn familie te zien. Ik moest even snel denken of dit wel of niet kon. Ik ben met hem meegegaan en het was erg leuk. We hebben vooral gepraat over India/NLD. Zijn vrouw en 2 kinderen waren ook thuis. Ik kreeg natuurlijk gelijk chai (thee) aangeboden met koekjes en een soort pannenkoekjes van rijst met melk. Erg lekker. Dit soort ontmoetingen vind ik erg leuk. Het laat zo zien hoe gastvrij ze hier zijn. Daar kunnen wij wel wat van leren.
Deze morgen vertrekken we naar Calcutta en dan hebben we nog een laatste nachtje in India. Donderdagavond rond 19.00u komen we aan in Dusseldorf. Het klinkt heel raar nu ik dit zo opschrijf. Heel onwerkelijk, ik ben benieuwd hoe het zal zijn om iedereen van DTS weer terug te zien. Zoveel verhalen te vertellen.
Nu is het tijd om mijn tas in te pakken. Dit zal mijn laatste berichtje vanuit India zijn. Tot straks in Nederland!
Nog een mooi plaatje:

Comments Off